النادم على ما فرط فيها من العمل الصالح ليوم فاقته ، و اعلموا ، عباد اللّه ، أنه من خاف البيات تجافى عن الوساد ، و امتنع من الرقاد ، و امسك عن بعض الطعام و الشراب ، من خوف سلطان أهل الدنيا ، فكيف ، ويحك يا ابن آدم ، من خوف بيات سلطان رب العزة ، و أخذه الأليم و بياته لأهل المعاصي و الذنوب ، مع طوارق المنايا بالليل و النهار ، فذلك البيات الذي ليس فيه منجى ، و لا دونه ملتجأ ، و لا منه مهرب ، فخافوا اللّه ، أيها المؤمنون من البيات ، خوف أهل التقوى فأن اللّه يقول « ذلِكَ لِمَنْ خافَ مَقامِي وَ خافَ وَعِيدِ » « 1 » فاحذروا زهرة الحياة الدنيا و غرورها و شرورها ، و تذكروا عاقبة الميل إليها فإن زينتها فتنة ، و حبها خطيئة . » ( 1 ) « براستى نشانهء پارسايان در دنيا و مشتاقان به آخرت ترك هر معاشر و دوست و هر همصحبتى است كه با آنها هماهنگ نيستند . بدانيد آن كه براى آخرت كار كند همان است كه به نقد دنيا دل نبسته و آماده براى سفر آخرت است و پيش از گذشتن عمر و آمدن مرگ - كه هيچ گريزى از آن نيست - به كار آخرت مشغول است و پيش از فرا رسيدن مرگ بر حذر است ، زيرا كه خداى عز و جل فرموده است : « همين كه مرگ يكى از ايشان فرا رسد گويد پروردگارا مرا به دنيا برگردان تا شايد كارهاى خوبى كه ترك كرده‌ام به جا آورم . » بايد هر كس خود را در اين دنيا چنان پندارد كه مرده است و دوباره به دنيا بازگشته و از تقصير در عمل شايسته براى فرداى قيامت پشيمان است . اى بندگان خدا بدانيد هر كه از حملهء ناگهانى مرگ مىترسد بايد از بستر گرم پهلو تهى كند و از خواب خود بگذرد و از ترس تسلّط اهل دنيا از بعضى خوردنى و نوشيدنى خود صرف‌نظر كند اى

--> ( 1 ) سورهء ابراهيم / 17 .